شبح

دو تهیه‌کنندهٔ زن مأموریت پیدا می‌کنند تا مستندسازی کوتاه برای نمایشگاهی که به روبن سانتانتونی، چهرهٔ فراموش‌شدهٔ برندهٔ جرات‌مندِ آوانگارد آرژانتین که در دههٔ آخر دههٔ ۶۰، در نوجوانی درگذشت، اختصاص دارد، ایجاد کنند. با این حال، کارفرما شرط غیرمنتظره‌ای اعمال می‌کند: ویدیو باید هم‌زمان با دیوید لامِلاس ساخته شود، همکار سابق سانتانتونی و امروز چهره‌ای شناخته‌شده در هنر مفهومی جهانی. در ابتدا، طرح به نظر روشن و با دامنه‌ای محدود می‌آید: لاملِلاس، همراه با تیم فیلم‌سازی جوان، مواد آرشیوی جمع‌آوری می‌کند، آثار اندک باقی‌مانده را سند می‌زند و با کیوریتورها و هنرمندان مطرح—مانند لوئیس فلیپه نوِه و مارتا مینوجین—مصاحبه می‌کند که همراه با سانتانتونی و لاملِلاس، صحنهٔ افسانه‌ای Instituto Torcuato Di Tella را پر کردند. لاملِلاس به تدریج متوجه می‌شود که بازسازی داستانِ دوستش به معنای مواجهه با یک سلسلهٔ کمبودها و تناقض‌ها نیز هست.