ایتیس، پرکسیته و من

اثری نمایشی ویدئویی از پروکنی. این اثر سه بخش را در بر می گیرد که از طریق آن سفری به سوی درد تا فضای بهبود خویشتن را به تصویر می کشد. در این ویدیو پروکنه در سه جهان واقعیت حضور دارد و درباره پرسش ها تفکر می کند: چگونه با کنار گذاشته شدن اجتماعی روبه رو شویم؟ چگونه می توانیم چیزی نو بسازیم؟ چگونه می توان از بودن و احساس بودن، امکانات تازه ای را تصور کرد؟ ایتیس، پرکسیته و من نمایش داستانی رویاگونه و کیوِر است که به نوعی در بدن ریشه دارد و با چشم انداز منظوم تعامل می کند. طبیعت و ساختمان‌های ویران‌شده صحنه اجرای این نمایش هستند و واژگان مداوماً حاضر و غایب هستند