جایزه بزرگ

محتوا ساده است: دهانت را ببند، به ویژه زمانی که در زمان جنگ در کارخانه‌ای کار می‌کنی که فقط ماشین‌های مسابقه تولید می‌کند، وگرنه ممکن است کسی کشته شود. این فیلم نه خوب است و نه بد. پایان آن ناگهانی و مصنوعی است که به نظر می‌رسد یک آفت رایج در فیلم‌های جنایی دوره رایش سوم باشد. گوستاو فریهلیچ هرگز نتوانست از عادات دوران صامت و بازی‌گری بیش از حد خود رها شود. اما از طرف دیگر، این فیلم خسته‌کننده نیست و برخی چرخش‌های داستانی و بازیگری قابل قبولی را ارائه می‌دهد.