صدای زمین لرزان

آزادانه بر پایه گیدِه و هارثورن، این فیلم درباره نویسنده‌ای است که هرگز چیزی ننوشته و با وزش نفسِ شبانهِ یخْنفس می‌کِشد. شعر کارلِس کیئروش که جملات بالا را به هم پیوند می‌دهد در «صدای زمین به لرزیدن» ذکر نشده است، اما جوّ آن مشابه حالتی است که در نامه‌های نوشته‌شده اما هرگز دریافت‌شده وجود دارد. داستانی درون داستان، روایتی درون روایت‌ها، مانند جعبه‌های چینی که همیشه یکی در دیگری است. یا دو کرانه همان رود که همواره به کنار رود می‌کشند.