ایوون دشان (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۵ در مونترال، کبک) نویسنده، بازیگر، کمدین و تهیه‌کننده کبکی است که بیشتر به خاطر مونولوگ‌هایش شناخته می‌شود. شوخ طبعی او با رنگ‌های اجتماعی، او را در فرهنگ عامه کبک در دهه‌های 1970 و 1980 به شهرت رساند. دشان کمدین طولانی مدت و هنوز فعال، اکنون به عنوان یکی از بزرگترین کمدین های تاریخ کبک شناخته می شود.

ایوون دشان در منطقه کارگری سنت هانری مونترال به دنیا آمد. او مدرسه را ترک کرددر سال 1951، پس از کلاس 11، و در سال 1953 در کتابخانه ضبط در سرویس تلویزیونی جدید رادیو کانادا کار پیدا کرد. در رادیو کانادا بود که دشان هنرهای نمایشی را کشف کرد. پس از حضور در یک قطعه تئاتر بلوار با بازی ژرژ گرولکس و دنیس پلتیه، او به تئاتر علاقه مند شد و در کلاس های بازیگری با فرانسوا روزت و پل بوسوننو ثبت نام کرد. او برای اولین بار در سال 1957 در دانشگاه تئاتر روی صحنه رفتre canadien، نقش پیلاد را در اثری از آندروماک ژان راسین بازی می کند.

در سال 1959، دشان بخشی از La Roulotte، تئاتر سیار کودک پل بوسوننو بود. سال بعد با Mireille Lachance ازدواج کرد (این دو در سال 1967 طلاق گرفتند). در سال 1961 او با کلود لوویه دوست شد و درامر او شد، حتی اگر این مرد قبلاً هرگز درام ننواخته بود. در سال 1963 او یک شرکت با Léveillée و چندین شرکت دیگر تشکیل دادهنرمندان در تئاتر کوات سوس بوئیسونو. در سال 1965 او اولین نقش سینمایی خود را در ژان کلود لرد ما را از شر (Délivrez-nous du mal) رهایی بخشید (Délivrez-nous du mal) بازی کرد، اگرچه این فیلم تا سال 1969 در سینما اکران نشد.

در همان سال دشان حرفه کوتاه خود را به عنوان یک موسیقیدان پشت سر گذاشت و رستوران Le Fournil را در مونترال قدیمی افتتاح کرد و سپس در سال 1966 سنت آمبل را افتتاح کرد.مجری برنامه Boîte à Clémence، یک شنسون بوئیت به میزبانی Clémence DesRochers، شرکت کننده در نمایش های Le monde sont drôles (مردم خنده دار هستند) و Sois toi-même (خودت باش) که در سال 1967 در آنجا افتتاح شد. نقش رئیس برای اولین بار ظاهر شد:)

در زمستان 1968، متوجه شد که خود را شکسته و گهگاه روی دوستش می خوابددشان با دوست دختر جدید جودی ریچاردز، در کوات سوس که توسط دوستش بوسوننو پیشنهاد شده بود، مشغول به کار شد. بوسوننو به تازگی نمایشنامه مشهور Les Belles-sœurs اثر میشل ترمبلی را در تئاتر Rideau Vert از دست داده بود و به دنبال نمایشی بود که فصل را با آن به پایان برساند.

دشان یک نقد موسیقی را به لوئیز فارستیه و رابرت شارلبوآ با موف در هیئت مدیره پیشنهاد داد و زمان بسیار کمی برای تمرین داشت. نتیجه به عنوان L'Osstidch شناخته می شودo (L'hostie de show یا "The freaking show")، نمایشی که آهنگ کبک را متحول می کند. دشان با الهام از رستوران آلیس آرلو گاتری، اولین بخش مونولوگ واقعی خود را در نقد زمانی که رابرت شارلبوا نمی خواست خطوط خود را برای دیالوگ یاد بگیرد (او تصمیم گرفت به جای آن گیتار بزند) انجام داد. در Les Unions، qu'ossa donne؟ (اتحادیه ها، آنها برای چه خوب هستند؟)، دشان نقش یک کارگر ساده لوح را بازی کرد که سخاوت و خوبی را تمجید می کرد.هنرمندی رئیسش، و به وضوح نشان می دهد که واقعیت چندان هم بد نیست. ...

منبع: مقاله "Yvon Deschamps" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.