خوزه لوئیس مادرید بیشتر مرد سینما است تا فیلمساز، زیرا او به غیر از کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامه نویس، عضو هیئت مدیره تولید فیلم های آمریکایی، اس ال، فیلم های آندورا، اس.آ. پست های مختلف از مالک تا رئیس، و همچنین مالک تئاترهای مادرید پیکاسو و لومیère، و همچنین استودیوهای Apolo Films در Villalba (مادرید)، تهیه‌کننده فیلم که قبلاً متعلق به عمویش، کارگردان نیز آنتونیو دل آمو بود، که تحت دستور او شروع به برداشتن اولین گام‌های خود در این حرفه کرد. فارغ التحصیل دانشکده حقوق و ثبت نام در QFII، که نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند، فیلم‌شناسی رسمی او با بیش از بیست فیلم، بیشتر فیلم‌های ژانر، از هیجان‌انگیز گرفته تا یورواسپیا، اسپانیایی‌ها، درام‌های غم‌انگیز یا فیلم‌های معمولی پررونق است.فیلم‌های پس از فرانکو یا فیلم‌های ترسناک، سبکی که بیشتر حملات آنها توسط نماد این جنبش در اسپانیا انجام می‌شود، بازیگر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان Jacinto Molina - Paul Naschy که حاصل همکاری‌اش «جک چاک‌دهنده لندن / ست کاداوری در اسکاتلند یارد» (1971P) و جنایات 1971) است. در سال 1960 او اولین کار خود را به عنوان کارگردان با "Adieu, Ninon" امضا کرد. در مورد سهم او در غرب مدیترانهدرست است که به سبک کلاسیک دویدن اروپایی آمریکایی نزدیکتر است، از سه عنوان متمرکز در اواسط دهه 60 تشکیل شده است: "مقبره برای دسپرادو" (1965)، "انتقام کلارک هریسون / کلت spietata رینگو" (1965) و "تصنیف جانی رینگو / ور جانی آر کینت؟" (1966)، محصول مشترک اسپانیا و آلمان با بازی لکس بارکر ستاره سابق هالیوود و "هفت شغال" (1974)، با بازی آنتونی استفن و جیانی جیارکو. همچنین تولید Iquino از 'آتش یک دلار / A dolaro di fuoco' (1965). مادرید چنین دوجین فیلم بلند نامعتبر را در آلمان برای آرتور براونر تهیه‌کننده محلی کارگردانی می‌کند، که اکثر آنها Krimis بودند، ژانری آشکارا و بسیار محبوب پلیس آلمان در کشور، که معمولاً شامل اقتباس‌هایی از رمان‌های ادگار والاس است. قبلاً در دهه 70 او همان شیوه عمل را دنبال کرد، این بار در تولیدات کم‌هزینه بریتانیا. صنعتگر با مهارت های محدود و بدون ارتباط بیش از حدمورچه در عنوان برنامه درسی خود، در طول زندگی حرفه ای خود نیز با تولیداتی مانند "بزرگراه خون آشام" (1969)، فیلم ترسناک الهام گرفته از مجموعه ای از قتل های واقعی در اسپانیا آن زمان و "کفتار" (1973) حس فرصت طلبی را نشان داد. "آخرین تانگو در مادرید" (1975)، محصول جانبی کمیک تلاش برای کسب درآمد برای موفقیت "آخرین تانگو در پاریس" (1972) اثر برناردو برتولوچی. یا "فرمان Txiquia - مرگ یک رئیس جمهور" (1977)، دوبارهساخت حمله تروریستی که به زندگی دریاسالار کاررو بلانکو پایان می‌داد، بدون اجازه در همان مکان‌هایی که وقایع رخ داد، فیلم‌برداری شد، که با آن پیش‌بینی می‌شد «عملیات Ogre» (1979) توسط Gillo Pontecorvo.

- بیوگرافی کوتاه IMDb توسط: jsanchez